Pre Loader

Ουρολιθίαση

Ουρολιθίαση

Τί είναι η ουρολιθίαση;

Ο όρος ουρολιθίαση αναφέρεται στη συσσώρευση λίθων μέσα στην ουροφόρο οδό. Στην περίπτωση της νεφροουρητηρικής λιθίασης, οι λίθοι καθιζάνουν στις κοιλότητες του νεφρού και μπορούν να παραμείνουν εκεί και να συνεχίσουν να διογκώνονται με την εναπόθεση υλικού ή να μετακινηθούν προς τον ουρητήρα. Το σχήμα και ο αριθμός των λίθων μπορούν να ποικίλλουν: από αμέτρητους σε αριθμό και μικροσκοπικού μεγέθους λίθους (σαν άμμο), μέχρι λίθους μεγάλους ακανόνιστου σχήματος ή κοραλλιοειδείς, που αλλάζουν τη μορφολογία του πυελοκαλυκικού συστήματος.

Ποια είναι τα συμπτώματα της ουρολιθίασης;

Στις περισσότερες περιπτώσεις οι νεφρικοί λίθοι δεν προκαλούν συμπτώματα. Όταν όμως μετακινούνται από τον νεφρό προς τον ουρητήρα προκαλούν απόφραξη του περάσματα των ούρων, με αποτέλεσμα τον έντονο πόνο. Ο πόνος, που λέγεται κολικός των νεφρών, περιγράφεται από τους ασθενείς ως ο χειρότερος που αισθάνθηκαν ποτέ και μπορεί να συνοδεύεται από την αποβολή αίματος στα ούρα.

Ποια είναι η θεραπεία της ουρολιθίασης;

Η θεραπευτική-επεμβατική αντιμετώπιση της λιθίασης του ουροποιητικού τα τελευταία χρόνια έχει προκαλέσει αληθινή επανάσταση στην ουρολογία. Το 1976 έγινε η πρώτη διαδερμική αφαίρεση λίθου από τον Σουηδό ακτινολόγο Fernstrom. Το 1980 ο Γερμανός ουρολόγος Aiken καθιέρωσε τη διαδερμικήνεφρολιθοτριψία ως επέμβαση εκλογής για αφαίρεση λίθων από τους νεφρούς, ενώ ο Perez-Castro παρουσίασε την ουρητηροσκόπηση. Οι δύο αυτές τεχνικές (η διαδερμική λιθοτριψία και η ουρητηρονεφροσκόπηση με ενδοσωματική λιθοτριψία) έχουν αντικαταστήσει πλήρως τις παλαιότερες ανοιχτές χειρουργικές επεμβάσεις, μετατρέποντας την θεραπεία της ουρολιθίασης σε μια ανώδυνη, αναίμακτη εμπειρία με τον ασθενή.

Γιατί είναι αναγκαία η αντιμετώπιση της ουρολιθίασης με τη μέθοδο της διαδερμικής λιθοτριψίας ή της ουρητηρονεφροσκόπησης με ενδοσωματική λιθοτριψία;

Η ύπαρξη λίθων στη νεφρική πύελο και στους κάλυκες μπορεί να παρεμποδίσει την αποχέτευση των ούρων και να προκαλέσει από μια αίσθηση βάρους στο νεφρό μέχρι και κολικό του νεφρού μευδρονέφρωσηκαι υποτροπιάζουσες λοιμώξεις, οι οποίες τελικά να οδηγούν σε συρρίκνωση του νεφρού με αυξημένη αρτηριακή υπέρταση. Εάν δεν αντιμετωπισθεί η διαταραχή στην αποχέτευση των ούρων, παρουσιάζεται, ανάλογα με τον βαθμό και τη διάρκεια της υδρονέφρωσης, μία ανεπανόρθωτη βλάβη της νεφρικής λειτουργίας. Αυτός ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα αυξημένος όταν συνυπάρχουν και πυελονεφρίτιδες οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν και σε πυονέφρωση (μετατροπή των ούρων σε πύον) ή ακόμα και στην επικίνδυνη για τη ζωή κατάσταση που ονομάζεται ουροσήψη (δηλητηρίαση του αίματος με τοξίνες μικροβίων λόγω της σοβαρής μικροβιακής λοίμωξης). Η αφαίρεση των λίθων από τον νεφρό διαμέσου του δέρματος (διαδερμική λιθοτριψία) είναι απαραίτητη σε περίπτωση μεγάλων λίθων της νεφρικής πυέλου και των καλύκων (λίθοι που γεμίζουν μερικώς ή ολικώς τη νεφρική πύελο). Η ουρητηρονεφροσκόπηση είναι μια σύγχρονη τεχνική που προσφέρει απευθείας όραση του ανώτερου ουροποιητικού ( ουρητήρες – νεφροί) επιτρέποντας διαγνωστικές και θεραπευτικές επεμβάσεις. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 20 ετών, η ουρητηρονεφροσκόπηση (ureterorenoscopy-URS) έχει αλλάξει εντυπωσιακά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε λίθους του ουρητήρα. Σημαντικές τεχνικές βελτιώσεις περιλαμβάνουν τη σμίκρυνση των ενδοσκοπίων, τη βελτιωμένη οπτική εικόνα που αυτά προσφέρουν και τέλος την εισαγωγή νέων εργαλείων στην καλύτερη αντιμετώπιση των λίθων.

Πώς πραγματοποιείται η διαδερμική νεφρολιθοτριψία;

Η διαδερμική λιθοτριψία εκτελείται υπό γενική αναισθησία. Αρχικά τοποθετώδιουρηθρικά έναναυτοσυγκρατούμενο εσωτερικό ουρητηρικό καθετήρας (το λεγόμενο «Pig-Tail» ή «Double-J», που φέρνει σε επικοινωνία την ουροδόχο κύστη με τη νεφρική πύελο), για να αποφευχθεί η δίοδος των λίθων στον ουρητήρα, οι οποίοι μπορούν να προκαλέσουν κολικούς και απόφραξη, με συνέπεια την υδρονέφρωση. Ο ασθενής κατόπιν τοποθετείται σε πρηνή θέση. Με τη βοήθεια ακτινοσκόπησης και υπερηχογραφικής καθοδήγησης γίνεται εκλεκτική παρακέντηση του πιο προσιτού και πιο κατάλληλου προς αφαίρεση λίθου του νεφρικού κάλυκα. Ακολουθεί, με ακτινοσκοπική καθοδήγηση, η τοποθέτηση ενός οδηγού σύρματος μέσω του οποίου γίνεται η διαστολή της οδού επικοινωνίας με το κάλυκα, είτε με τη χρήση ενός ειδικού μπαλονιού διαστολής, είτε με τη βοήθεια ειδικών κηρίων διαστολής (Εικ.1).

Εικόνα 1

Στη συνέχεια τοποθετώτην ειδική θήκη εργασία και διαμέσου αυτής εισέρχεται το νεφοσκόπιο. Έτσι μπορώ να επισκοπήσω άμεσα το εσωτερικό της νεφρικής πυέλου και είναι δυνατή η πραγματοποίηση της λιθοτριψίας υπό άμεση όραση (Εικ.2)

Εικόνα 2

Τα θρυμματισμένα κομμάτια λίθων είτε ξεπλένονται, είτε αναρροφώνται, είτε αφαιρούνται με ειδικές λαβίδες (Εικ. 3).

Εικόνα 3

Με τη βοήθεια της ακτινοσκόπησης ελέγχεται η πορεία της επέμβασης και εάν αφαιρέθηκαν όλοι οι λίθοι από τον νεφρό. Μετά το πέρας της λιθοτριψίας μπορώ σπανίως, να τοποθετήσω μία διαδερμική παροχέτευση (η λεγόμενη διαδερμικήνεφροστομία) για 3-5 ημέρες (Εικ.4).

Εικόνα 4

Σε ορισμένες περιπτώσεις όπου ο λίθος καταλαμβάνει ολόκληρη την πύελο με τους κάλυκες μαζί (δηλαδή όταν σχηματίζεται ο λεγόμενος πλήρης κοραλλιοειδής λίθος) απαιτείται πιθανόν επανάληψη της διαδερμικής λιθοτριψίας. Αυτή η επαναληπτική διαδερμική λιθοτριψία μπορεί να εκτελεστεί τις επόμενες ημέρες με τοπική μόνο νάρκωση και χωρίςs να απαιτείται ενδονοσοκομειακή νοσηλεία του ασθενούς, γιατί η επέμβαση είναι σχεδόν ανώδυνη και ελαφριάς βαρύτητας, αφού ήδη υπάρχει το κανάλι επικοινωνίας με τον νεφρό από την πρώτη επέμβαση. Η αφαίρεση των υπολειμματικών λίθων, που δεν μπορούν να εξαιρεθούν την πρώτη φορά είχε γιατί ο λίθος είναι πολύ μεγάλος είχε γιατί η επέμβαση διαρκεί πολύ, γίνειαι συνήθως με το εύκαμπτο νεφροσκόπιο ανώδυνα και αποτελεσματικά.

Πώς πραγματοποιείται ουρητηρονεφροσκόπηση με ενδοσωματική λιθοτριψία;

Η ουρητηρονεφροσκόπηση με ενδοσωματική λιθοτριψία εκτελείται υπό γενική νάρκωση. Μέσο της ουρήθρας και υπό την καθοδήγησηενόςακτινολογικούμηχανήματος τοποθετώένα ειδικό σύρμαμέχρι την πύελο το νεφρού. Έπειτα εισάγω τον εύκαμπτο ενδοσκοπίομε το οποίο μου επιτρέπεται να ανεβώ μέχρι στους κάλυκες του νεφρού. Μόλις εντοπίσωτο λίθο εκτελείται ενδοσωματική λιθοτριψία (με τη laser) υπό άμεση όραση. Μέτα την λιθοτριψία αφαιρώ όλα τα θραύσματα. Με τη βοήθεια της ακτινοσκόπησης ελέγχεται η πορεία της επέμβασης και εάν αφαιρέθηκαν όλοι οι λίθοι.

Ενδοσκοπική εικόνα εντόπισης του ουρητιρικού λίθου. Στη συνέχεια θρυμματίζεται ο λίθος και αφαιρούνται τα θραύσματα.

Σε ορισμένες περιπτώσεις τοποθετείται διουρηθρικά ένας αυτσυγκρατούμενος εσωτερικός ουρητηρικός καθετήρας (το λεγόμενο «Pig-Tail») ότανπαρατηρείτε οίδημα στην περιοχή του ουρητήρα στο οποίο είχε σφηνωθεί ο λίθος.Ο ουρητηρικός καθετήρας επιτρέπει στα ούρα να προσπεράσουν στην περιοχή του στενώματος και αφαιρείται μετά από 10-20 μέρες όπου και θα έχει απορροφηθεί το οίδημα.

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

ΠΟΣΟ ΣΥΧΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΡΟΛΙΘΙΑΣΗ;

Η ουρολιθίαση είναι μια πάθηση γνωστή από την εποχή του Ιπποκράτη και αποτελεί μια από τις συχνότερες αιτίες για τις οποίες ένας ασθενής ζητά τη βοήθεια του ουρολόγου.

Η συχνότητα της πάθησης αυτής στον γενικό πληθυσμό κυμαίνεται από 4% έως 6%. ‘Eνας ασθενής που εμφάνισε ένα επεισόδιο ουρολιθίασης, έχει πιθανότητα 10% να εμφανίσει και δεύτερο μέσα στον χρόνο, ενώ η πιθανότητα υποτροπής στα επόμενα 10 χρόνια φθάνει και στο 70%.

Η ουρολιθίαση που δεν αντιμετωπίζεται εγκαίρως, μπορεί να γίνει αιτία σοβαρών επιπτώσεων στη νεφρική λειτουργία.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΛΙΘΟΙ ΤΗΣ ΟΥΡΟΔΟΧΟΥ ΚΥΣΤΕΩΣ;

Οι λίθοι που απαντούν στην ουροδόχο κύστη μπορεί να είναι: πρωτογενείς, αν σχηματίζονται μέσα στην ουροδόχο κύστη ή δευτερογενείς, αν έχουν μεταναστεύσει από τον ουρητήρα και παραμένουν στην κύστη. Με συνεχή εναπόθεση υλικού μπορούν να αυξάνουν σε μέγεθος. Οι πρωτογενείς λίθοι απαντώνται σε ασθενείς με υπόλειμμα ούρων μετά την ούρηση (αποφρακτική ουροπάθεια κατωτέρων ουροφόρων οδών λόγω διαταραχών στον αυχένα της ουροδόχου κύστης, υπερτροφίας του προστάτη ή στενωμάτων της ουρήθρας). Η δυσουρία, η συχνουρία, η αιματουρία, η έπειξη για ούρηση και η ακράτεια από υπερπλήρωση είναι τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα. Επίσης, οι λίθοι μπορούν να ενσφηνωθούν στην ουρήθρα προκαλώντας οξεία κατακράτηση ούρων.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΔΕΡΜΙΚΗΣ ΛΙΘΟΤΡΙΨΙΑΣ Ή ΤΗΣ ΟΥΡΗΤΗΡΟΝΕΦΡΟΣΚΟΠΗΣΗΣ ΜΕ ΕΝΔΟΣΩΜΑΤΙΚΗ ΛΙΘΟΤΡΙΨΙΑ ΣΕ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ;

  1. Ελάχιστος χειρουργικός τραυματισμός των ιστών.
  2. Ταχύτερη ανάρρωση και γρηγορότερη κινητοποίηση των ασθενών.
  3. Ελαχιστοποίηση μετεγχειρητικού πόνου.
  4. Μηδαμινή απώλεια αίματος.
  5. Λιγότερες μεταγγίσεις αίματος.
  6. Καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα, αφού αποφεύγονται οι μεγάλες και δύσμορφες ουλές.
  7. Ταχύτερη έξοδος από το νοσοκομείο.
  8. Ταχύτερη επάνοδος στις καθημερινές δραστηριότητες.
  9. Μηδαμινές μετεγχειρητικές επιπλοκές που σχετίζονται με το τραύμα.
  10. Δυνατότητα αντιμειώπισης ασθενών με επιβαρημένο ιατρικό ιστορικό.
  11. Συντομότερος χειρουργικός χρόνος, εξαρτώμενος όμως από την εμπειρία του χειρουργού.

ΠΟΣΕΣ ΜΕΡΕΣ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ Ο ΑΣΘΕΝΗΣ;

Η παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο έπειτα από μια διαδερμική νεφρολιθοιριψία είναι σχετικά σύντομη (1-2 ημερες), ενώ για την ουρητηρονεφροσκόπηση με ενδοσωματική λιθοτριψία μπορεί να λάβει εξητηριο αυθημερον.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΔΕΡΜΙΚΗΣ ΛΙΘΟΤΡΙΨΙΑΣ Ή ΤΗΣ ΟΥΡΗΤΗΡΟΝΕΦΡΟΣΚΟΠΗΣΗ ΜΕ ΕΝΔΟΣΩΜΑΤΙΚΗ ΛΙΘΟΤΡΙΨΙΑ ΣΕ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΩΣΩΜΑΤΙΚΗ ΛΙΘΟΤΡΙΨΙΑ;

  1. Μεγαλύτερες πιθανότητες ολικής αφαίρεσης των λίθων (σχεδόν 100%).
  2. Δυνατότητα αφαίρεσης των λίθων σε σύντομο χρονικό διάστημα.
  3. Δυνατότητα αφαίρεσης των λίθων με την πρώτη φορά.
  4. Μικρότερο κόστος, καθώς με την εξωσωματική λιθοτριψία απαιτούνται συνήθως πολλές συνεδρίες, με μεγαλύτερο συνολικό κόστος περίθαλψης.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΔΕΡΜΙΚΗ ΝΕΦΡΟΛΙΘΟΤΡΙΨΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΥΡΗΤΗΡΟΝΕΦΡΟΣΚΟΠΗΣΗ ΜΕ ΕΝΔΟΣΩΜΑΤΙΚΗ ΛΙΘΟΤΡΙΨΙΑ;

Όπως σε κάθε χειρουργική επέμβαση, έτσι και στη διαδερμική νεφρολιθοτριψία και η ουρητηρονεφροσκόπηση με ενδοσωματική λιθοτριψία ενδέχεται να εμφανιστούν ορισμένες επιπλοκές, οι οποίες ελαχιστοποιούνται όταν η επέμβαση γίνεται από εξειδικευμένο ουρολόγο με μεγάλη πείρα, σε μεγάλο ουρολογικό κέντρο και ο ασθενής έχει κατάλληλα προετοιμασθεί για την επέμβαση.

Οι πιθανές επιπλοκές μπορεί να είναι: τραυματισμός γειτονικών οργάνων (π.χ. εντέρου, πνεύμονα, μεγάλων νεφρικών αγγείων κ.λπ.), αιμορραγία, πυελονεφρίτιδα, πυρετός, σηψαιμία, στένωμα του ουρητήρα, σύνδρομο απορρόφησης (υπερβολική απορρόφηση των υγρών πλύσεων κυρίως λόγω της μεγάλης διάρκειας της επέμβασης), οι οποίες μπορούν να αντιμειωπιστούν, ανάλογα με τη σοβαρότητά τους, είτε συντηρητικά είτε επεμβατικά. Σε σπάνιες περιπτώσες έχει αναφερθεί και αφαίρεση νεφρού μετά από διαδερμική λιθοτριψία.

ΑΠΟ ΤΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΛΙΘΟΙ;

Οι λίθοι αποτελούνται από άλατα μεταλλοειδών που σχηματίζονται γύρω από έναν οργανικό πυρήνα -matrix-(βλεννοπολυσακχαρίτες και βλεννοπρωτεΐνες). Η μεγάλη πλειονότητα των λίθων (γύρω στο 80%) είναι κυρίως οξαλικού ασβεστίου, αν και μπορούν να συνίστανται από φωσφορικό ασβέστιο ή ανθρακικό ασβέστιο. Σχεδόν 5% των λίθων είναι ουρικού οξέος και ουρικού νατρίου, ασβεστίου ή αμμωνίου, ενώ 2% είναι λίθοι κυστίνης. Το υπόλοιπο ποσοστό περιλαμβάνει τους λίθους από εναμμώνιο φωσφορικό μαγνήσιο (στρουβίτης) που είναι ενδεικτικοί της παρουσίας ουρολοίμωξης.

 

ΠΟΙΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΕΥΝΟΟΥΝ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΛΙΘΩΝ;

  1. Οι κλιματολογικές συνθήκες. Στα πολύ θερμά κλίματα, η εφίδρωση λογικά είναι μεγαλύτερη και έτσι τα ούρα γίνονιαι πυκνότερα, με αποτέλεσμα την αυξημένη συγκέντρωση λιθογόνων ουσιών και τον ευκολότερο σχηματισμό λίθων.
  2. Η στάση των ούρων από οποιαδήποτε αιτία.
  3. Διατροφή. Η επίδραση της διατροφής στη δημιουργία των λίθων είναι βέβαιη. Η αύξηση της κατανάλωσης ζωικών λευκωμάτων και λίπους, σε συνδυασμό με την καθιστική ζωή, τη μειωμένη λήψη υγρών, την έλλειψη ορισμένων βιταμινών όπως της βιταμίνns A, της B6, η υπερβιταμίνωση C και D, θεωρούνται προδιαθεσικοί παράγοντες λιθίασης.
  4. Ορισμένες ασθένειες προδιαθέτουν σε λιθίαση, όπως ο υπερπαραθυρεοειδισμός, το αυξημένο ουρικό οξύ, οι παθήσεις εντέρου στις οπίες παρατηρείται έλλειψη χολικών αλάτων, η ακινητοποίηση (ιδιαίτερα η μακροχρόνια), ο υπερθυρεοειδισμος και τα καρκινώματα, με ή χωρίς οστικές μεταστάσεις.
  5. Οι μικροβιακές λοιμώξεις (φλεγμονώδες λίθοι).

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΝΕΦΡΟΛΙΘΙΑΣΗ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΥΡΗΤΗΡΙΚΟΣ ΛΙΘΟΣ;

  1. Με τον όρο νεφρολιθίαση, χαρακτηρίζουμε την ανεύρεση λίθων στη νεφρική πύελο και στούς κάλυκες, που βρίσκονται στην ανώτερη αποχετευτική μοίρα του ουροποιητικού συστήματος. Μικρή λίθοι οι οποιοι μετακινούνται από το νεφρό προς τον ουρητηρα χαρακτηρίζονται ουρητηρικοί λίθοι.

ΠΟΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΩ ΕΑΝ ΕΧΩ ΟΥΡΟΛΙΘΙΑΣΗ;

Στην περίπτωση που έχετε οξεία εισβολή του κολικού των νεφρών, συνήθως η κλινική εικόνα είναι αρκετή, για να καταλάβει ο ουρολόγος σας ότι υπάρχει κάποιος λίθος στον ουρητήρα. Μετά από την λήψη ιστορικού και την φυσική εξέταση πρέπει να γίνεται ανάλυση ούρων, όπου η ανεύρεση αίματος, υποδηλώνει συνήθως την παρουσία λίθου. Ακολούθως, θα σας υποβάλει σε υπερηχογραφίκες εξετάσεις του ουροποιητικού για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει κάποια διάταση στην πύελο με τους κάλυκες.

Στη συνέχεια, είναι απαραίτητο να επιβεβαιώνεται η παρουσία του λίθου με αξονική τομογραφία χωρίς σκιαγραφικό ή με ειδικές ακτινογραφίες (ενδοφλέβια πυελογραφία). Με τον τρόπο αυτό γνωρίζουμε επίσις τον αριθμό των λιθών, την ακριβή τους θέση και το μεγεθος τους.

ΠΟΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ Η ΔΙΑΔΕΡΜΙΚΗ ΝΕΦΡΟΛΙΘΟΤΡΙΨΙΑ;

  1. Σε κοραλλιοειδείς λίθους. Πρόκειται για λίθους που καταλαμβάνουν συνήθως σαν εκμαγείο πλήρως ή και μερικώς την πύελο και τους κάλυκες του νεφρού. Οι λίθοι αυτοί, που αποτελούν εκμαγείο της νεφρικής πυέλου και των καλύκων, επειδή μοιάζουν στην εμφάνιση με θαλάσσιο κοράλλι, ονομάστηκαν κοραλλιοειδείς λίθοι. Οι κατευθυντήριες οδηγίες τns Ευρωπαϊκής Ουρολογίκής Εταιρείας αναφέρουν ότι για την αντιμετώπιση μερικής ή πλήρους κοραλλιοειδούς λιθίασης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ωs πρώτη γραμμή θεραπεία η εξωσωματική λιθοτριψία (ESWL) ή το ανοικτό χειρουργείο. Αντίθεια, προτείνεται η διαδερμική νεφρολιθοτριψία, ακολουθούμενη από εξωσωματική λιθοτριψία και επανάληψη της διαδερμικής λιθοτριψίας.
  2. Σε νεφρικούς λίθους μεγαλύτερους των 20 χιλιοστών.
  3. Σε λίθους σκληρής σύστασης (στρουβίτης, κυστίνns). Οι λίθοι αυτοί είναι ανθεκτικότεροι στην εξωσωματική λιθοτριψία και αντιμετωπίζονται καλύτερα με διαδερμική νεφρολιθοτριψία. Η διαπίστωση της σύστασης των λίθων γίνεται με ανάλυση των λίθων που έχουν αποβληθεί ή αφαιρεθεί επεμβατικά.
  4. Σε λίθους εκκολπώματος κάλυκα.
  5. Σε λίθους του κάτω νεφρικού πόλου του νεφρού (η πιθανότητα αποβολής των λίθων είναι πολύ μικρή).
  6. Σε περιπτώσεις παχυσαρκίας. Σε παχύσαρκα άτομα τα ποσοστά επιτυχίας είναι μεγαλύτερα με τη μέθοδο της διαδερμικής νεφρολιθοτριψίας, σε σχέση με την εξωσωματική λιθοτριψία.
  7. Τέλος, η διαδερμική νεφρολιθοτριψία έχει ένδειξη σε οποιαδήποτε αποτυχία της εξωσωματικής λιθοτριψίας (ESWL).

ΠΟΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ Η ΟΥΡΗΤΗΡΟΝΕΦΡΟΣΚΟΠΗΣΗ ΜΕ ΕΝΔΟΣΩΜΑΤΙΚΗ ΛΙΘΟΤΡΙΨΙΑ;

  1. Σε νεφρικούς λίθους μεγαλύτερους των 10 χιλιοστών.
  2. Σε ουρητηρικούς λίθους σκληρής σύστασης (στρουβίτης, κυστίνns). Οι λίθοι αυτοί είναι ανθεκτικότεροι στην εξωσωματική λιθοτριψία και αντιμετωπίζονται καλύτερα με ουρητηρονεφροσκόπηση με ενδοσωματική λιθοτριψία.
  3. Σε λίθους του κάτω νεφρικού πόλου του νεφρού (η πιθανότητα αποβολής των λίθων είναι πολύ μικρή).
  4. Όλοι οι λίθοι του ουρητηρα με περιφερικοί εντόπιση ανεξερτήτος μεγέθους.
  5. Λίθοι του ουρητηρα με κεντρικότερη εντόπιση μεγαλύτεροι των 10 χιλιοστών.
  6. Τέλος, η ουρητηρονεφροσκόπηση με ενδοσωματική λιθοτριψία έχει ένδειξη σε αποτυχία της εξωσωματικής λιθοτριψίας (ESWL) για την αντιμετώπισει λίθων ουρητήρος με κεντρικότερη εντόπιση μικρότεροι των 10 χιλιοστών